Onder een oude beuk, tussen de wortels, lag het hol van de dassen. Het rook er naar mos en warme aarde. Aan het plafond hing een lantaarntje dat nooit helemaal uitging.
Papa Das was groot en sterk. Bas en Lin konden allebei tegelijk tegen zijn rug leunen. Hij groef nieuwe gangen en rolde met hen door de bladeren tot ze buiten adem waren van het lachen. En 's avonds vertelde hij verhalen tot Bas in slaap viel, met zijn snuit in papa's vacht.
Mama neuriede liedjes zonder woorden. Lin was klein, dapper en altijd vuil van het buitenspelen. Zo ging het elke dag.