De olifant was groot. En hij had het beste geheugen van het hele bos. Iedereen zei het. En het klopte.
Hij wist nog welke nacht het hard regende toen hij klein was. Wat de das drie zomers geleden tegen hem zei. Hoe de mus naar hem keek, op een ochtend in maart.
Maar vooral de vervelende dingen onthield hij. Elke vergissing van een ander. Elke scheve blik. Elke grap die te ver ging.