Aan de rand van het bos, bij een open plek vol bloemen, woonde een pauw. Elke ochtend zette hij zijn staart open, een waaier vol groene en blauwe ogen.
"Kijk naar mij!" riep hij. "Niemand is zo mooi als ik. Niemand is zo slim."
In het begin waren de dieren onder de indruk. Hij klonk zo zeker. Hij vertelde hoe hij de vos had weggejaagd en de wolf te slim af was geweest. Niemand vroeg of het klopte.