Door het bos stroomde een rivier die altijd zong. 's Ochtends klaterde ze over de stenen. 's Avonds hoorden de dieren haar tot ze sliepen. Otter Fien zwom er elke dag. En ree Bo dronk er, altijd op dezelfde plek onder de wilg.
Tot er een storm kwam. De zwaarste die iemand zich kon herinneren. Bomen braken. De oevers spoelden weg. En toen het eindelijk stil werd, was de rivier verdwenen.
Wat overbleef: stenen, droge takken en stof.
De dieren stonden aan de rand en keken. Niemand zei iets.