Aan de oever van een stille vijver woonde een oude schildpad. Zijn schild stond vol lijnen, net zoals de jaarringen van een boom. Hij bewoog traag, maar zijn ogen waren scherp, en zijn oren leken dingen te horen die de anderen zomaar over het hoofd zagen.
Iedereen in het bos noemde hem 'wijs', maar niemand wist goed waarom eigenlijk. Hij gaf nooit zomaar een snel antwoord. Hij stelde vooral vragen.