Aan een heldere beek, onder een omgevallen boom, woonden drie jonge wasberen: Roef, Mira en Jip. Ze hadden handige poten en een zwart masker rond hun ogen. Daardoor zagen ze er altijd uit alsof ze iets van plan waren. Zelfs als ze sliepen.
Ze klommen, ze visten, ze plaagden elkaar. En ze maakten ruzie. Veel ruzie.
Als er iets misging, zei nooit iemand: "Hoe lossen we dit op?"
Het was altijd: "JIJ bent begonnen!"
"Nee, JIJ!"